هرگز كسانى راكه در راه خدا كشته شده‌اند ، مرده مپندار ، بلكه زنده‌اند كه نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند ، به آن چه خدا از فضل خود به آنان داده است شادمانند و براى كسانىكه از پى ايشانند و هنوز به آنان نپيوسته‌اند ، شادى مىكنند كه نه بيمى بر ايشان است و نه اندوهگين مىشوند ، برنعمت و فضل خدا و بر اين كه خداوند پاداش مؤمنان را تباه نمىگرداند ، شادى مىكنند . - إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ * فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ « 1 » در حقيقت ، مردم پرهيزگار در ميان بهشت‌ها و نهرها در قرارگاه صدق ، نزد پادشاهى توانايند . - يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبادِي * وَ ادْخُلِي جَنَّتِي « 2 » اى نفس مطمئنّه ، خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد و در ميان بندگان من درآى و در بهشت من داخل شو . و در حديث آمده است : - « فَالْمُتَّقُونَ فِيها هُمْ أَهْلُ الْفَضائِلِ . . . وَ لَوْلَا الْأَجَلُ الَّذِى كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ، لَمْ تَسْتَقِرَّ أَرْواحُهُمْ فِى أَجْسادِهِمْ طَرْفَةَ عَيْنٍ ، شَوْقاً إِلَى الثَّوابِ ، وَ خَوْفاً مِنَ الْعِقابِ . عَظُمَ الْخالِقُ فِى أَنْفُسِهِمْ فَصَغُرَ ما دُونَهُ فِي أَعْيُنِهِمْ . » « 3 » پس اهل تقوا در دنيا آنان‌اند كه داراى فضايل باشند . اگر نبود اجل و سرآمد مشخصى - كه خداوند براى آنان مقرر فرموده - ، جان‌هايشان به خاطر شوق به ثواب و بيم از عقاب ، به اندازه‌ى يك چشم بر هم زدنى در كالبدشان قرار نمىگرفت ، آفريننده در جان‌هايشان بزرگ است ، لذا هر چه غير او ، در ديده‌شان كوچك جلوه مىكند .

--> ( 1 ) . سوره‌ى قمر ، آيات 54 و 55 . ( 2 ) . سوره‌ى فجر ، آيات 27 - 30 . ( 3 ) . نهج البلاغه ، خطبه 193 .